Spor Performans.

Spor performansında Almanya ve Türkiye, Losangeles 2028 için ne tür önlem alıyor?…

Almanya’da Federal Kabine, elit sporun yeniden yapılandırılmasına yönelik kritik bir yasa taslağını bu hafta onayladı.

Ama asıl mesele yasa değil, Alman performans sporunun yeniden sorgulanması, aksayan yönlerin revize edilmesi.

Dikkat edin:

Büyük başarılarına rağmen Alman spor yönetimi açıkça şunu söylüyor “Mevcut performans sistemimiz yeterli değil ve değişmek zorunda.”

Devlet Bakanı Christiane Schenderlein ise bu süreci

“Elit spor için bir dönüm noktası”olarak tanımlıyor.Üstelik bu süreç kapalı kapılar ardında tartisilmiyor…

Sporun daha çok iyileşmesi için, Alman Olimpiyat Sporları Konfederasyonu ile devlet arasında açık bir müzakere yürütülüyor.

Muzakerelerin odağında;

Sporun özerkliği,

Bürokrasi ve spor arasında eşit karar mekanizması,

Kaynakların performans odaklı kullanımı,

Sporda Bürokratik yükün azaltılması,

Bağımsız ve profesyonel yönetim yapılarınin korunması ve güçlendirilmesi vardi.

Dikkat edin…

Sistem kendini sorguluyor.

Spor kurumları devlete karşı talepkar olabiliyor.Ve en önemlisi de “Daha iyi nasıl oluruz?” sorusu açıkça sorulabiliyor.

Bizde ise çoğu zaman “Nasıl daha iyi oluruz?” sorusu sorulmuyor.

Onun yerine, “Günü nasıl kurtarırız?” “Mevcut düzeni nasıl koruruz?” soruları öne çıkıyor.

Oysa tablo ortada, 2024 Paris Olimpiyatlarında Türkiye 3 gümüş, 5 bronz madalya ile Genel sıralamada 64 ncü sırada yer aldı.

Almanya ise aynı olimpiyatta 12 altın, toplam 33 madalya ile

Genel sıralamada ilk 10 ülke arasına girdi.

Sizce bu sonuç tesadüf mü?

İki ùlke arasındaki femel fark…

Almanya’da burokrasi;

Sorunu kabul ediyor,

Sistemi tartışıyor,

Bùrokrasi Spor yapılarına hakim olayım demiyor,

Kurumsal denge aranıyor,

Uzun vadeli plan yapıyor.

Türkiye’de ise spor üst yönetimi;

Sorunu konuşmuyor, Konuşanı sevmiyor,

Eleştiriyi kişiselleştiriyor,

Şeffaflıktan kaçınıyor,

Burokratik olarak, Sporun her alanına hakim olmak istiyor,

Günü kurtaran, algı üreten bir yapı kuruyor.

Almanya’da spor kurumları devlete şunu diyebiliyor “Bu yasa yeterli değil, daha iyisini istiyoruz.”

Türkiye’de ise çoğu zaman, Spor, siyasi burokrasinin yön verdiği bir alan, sorgulayan değil, uyum sağlayan mantigi öne çıkıyor.

Esasında her iki ülkenin de hedefi aynı “Uluslararası başarı.”

Ama yöntemler farklı, Biri sistem kuruyor, diğeri çoğu zaman mevcut duzeni savuniyor.

Çünkü gerçek şu ki,

Almanya sporu hem sahada hem masada kazanıyor. Biz ise ne yazık ki büyük bir imkana ve kabiliyete sahip olmamıza rağmen çoğu zaman ikisinde de patinaj yapiyoruz.

Ve belki de, bizdeki en acı gerçek “Sporun mutluluğu değil, yönetenlerin mutlulugunun daha öncelikli olmasıdir.”